Eğitim konusunda Platon'un yaptığı basit çalışmaları nazara almazsak Batı'da ilk incelemelerin Comenius (1650) ile başladığını; Rousseau (1760) ve Pestalozzi  gibi düşünürlerle devam ettiğini görüyoruz. İlmi ve tecrübi çalışmaların 1880'li yıllarda, deneysel yöntemlerin ve zeka ölçümlerinin ise 1900'lü yıllarda yapıldığını görüyoruz.

Türk-İslam düşünür ve eğitimcilerinin ise, çok eski dönemlerden beri çocuk ve gençlerin eğitimi ile ilgili bilgiler verdiğini görüyoruz.[1] İslamiyet, eğitime Kur'an-ı Kerim ve Hadis-i Şeriflerde yer vermiş, bu konudaki çalışmaları teşvik etmiştir. 900 lü yıllarda Büyük Türk Hekimi İbn-i Sina Çocuk psikolojisi ve pedagoji yoluyla çocuğun ruh ve bedeni konusunda ilmi beyanlarda bulunmuştur. 1100 yıllarında, Ünlü düşünür Gazali ve Keykavus eğitim ve pedagoji konularında bugün daha yeni ulaşılmış hakikatleri beyan etmişlerdir. [2]

H.870-950 yıllarında yaşayan  Farabi, çocukta zihin eğitimini (öğretim), ruhun terbiyesini de (Eğitim) olarak kabul eder. Bugünün  eğitim psikolojisini ve Zekayı konu olarak alır ve inceler.

Görülüyor ki Batı'nın 1650'li yıllarda ele aldığı ve 1880'li yıllarda ilmi olarak incelediği konuları İslam alimleri 900 lü yıllarda ilmi ve sistematik bir şekilde inceleyip, bugün ulaşılan neticeleri ortaya koymuşlardır. Ancak, bugün İslam aleminde bu konularda söz sahibi ilim adamlarına rastlayamıyoruz. Amerika ve Batılı ilim adamları yaptıkları çalışmalar ile onlardan çok ileri durumdalar. Bu sebeple bugün, Batılı bir ilim adamının Zeka ve Zeka testleri ile ilgili verdiği bilgileri aktarmak istiyorum.

22 yıldır insanlara ve şirketlere; zaman ve insanların verimli kullanılımının yollarını öğreten ve Zeka konusunda çalışmaları bulunan Claus Moller 'in görüşlerinden bahsetmek istiyorum.

ZEKA TESTLERİ:

Zeka testleri yoluyla insanların Zeka katsayıları belirlenir ve buna (Intelligence Quotient) I.Q denir. İlim adamlarının dediğine göre, Yüksek zeka ile okul başarısı çoğu kez başa baş gider. Buna sebep de eğer çok zeki biri, duygusal bakımdan başarılı değilse, insan ve iş ilişkilerinde yeterli olmaz. Aslında, insan davranışlarını bir fizik, bir kimya ürünü gibi ölçmeye kalkışmak da yanlış olur. Bu da insanların değerlendirmenin ne kadar güç olduğunu gösterir. [3]